Արատեսն իմ աչքերում

Օգոստոսի քսանչորսի առավոտյան <<Մխիթար Սեբաստացի>> կրթահամալիրի տնօրեն` Աշոտ Բլեյանի և ուսուցուցիչների հետ շարժվեցինք դեպի Արատես: Մեր առաջին կանգառը Պարույր Սևակի ավտովթարի վայրն էր: Մյուս կանգառների ընթացքում այցելեցինք տարբեր եկեղեցիներ, հավաքեցինք տեղանքի աղբը: Արատես հասնելու րոպեից բոլորս հիացած էինք այնտեղի բնությամբ և օդի մաքրությամբ: Երեկոյան հավաքվեցինք խարույկի շուրջ, պատմեցինք մեր անցկացրած առաջին օրվա մասին, ավելի մոտիկից ճանաչեցինք միմյանց: Մեր մյուս առավոտը սկսվեց Արատեսի չքնաղ բնության գրկում՝ զբոսնեցինք, բարձրացանք սար, գնացինք ջրվեժ: Երեկոյան՝ խարույկի շուրջ զրուցեցինք, խաղացինք տարբեր խաղեր: Երրորդ օրը շարժվեցինք դեպի տուն: Վերադարձի ճանապարհին եղանք Հայրավանք եկեղեցում: Նաև կանգառ ունեցանք Սևանի ափին:
Ես այս ճամփորդությունից տուն եմ վերադարձել հիանալի տպավորություններով և ուրախ հիշողություններով: Այս երեք օրերի ընթացքում նաև ձեռք բերեցի նոր ընկերներ։

 

Ոգևորող ծանոթություն նորի հետ

Սկզբում ցանկանում եմ ներկայանալ, այնուհետև ներկայացնել պատճառներ, թե ինչու՞ հենց այս կրթահամալիրն ընտրեցի: Ես Մարիամ Ժամկոչյանն եմ, Ավագ դպրոցի 10-րդ դասարանի նոր սովորող: Ես ընտրել եմ «Մխիթար Սեբաստացի» կրթահամալիրը, քանի որ այն տալիս է ընտրության լայն հնարավորություն, լավ գիտելիքներ, ազատություն և իմ լսած կարծիքները կրթահամալիրի մասին բոլորը դրական են:

Մինչ ճամփորդության գնալը ես հույս ունեի, որ ձեռք կբերեմ նոր ընկերներ, գիտելիքներ, կանցկացնեմ հիանալի ժամանակ, կիմանամ ավելին դպրոցի մասին: Եվ, ուրախ եմ բարձրաձայնել, որ իմ սպասելիքներն իրականացան:

Հուլիսի 13-ի առավոտյան, կրթահամալիրի ուսուցիչների, աշակերտների հետ գնացինք Սևան`ճամբար: Ճանապարհին հասցրինք ծանոթանալ, գտնել նմանություններ միմյանց միջև: Երբ հասանք տեղ մեկս-մյուսին օգնելովպատրաստեցինք ճաշը, որը շատ համեղ ստացվեց, իսկ ամանները լվացինք` հերթափոխով: Տեղանքին ծանոթանալուց և մեր իրերը դասավորելուց հետո, ուղիղ անցում կատարվեց տարածքի մաքրման, միջավայրի բարելավման աշխատանքներին, այնուհետև միասին հոգեբանական հանդիպում-հավաք ունեցանք, որի ընթացքում հաջողվեց ավելի լավ ճանաչել միմյանց, ակնթարթորեն իմանալ այն տեսակ բնութագրող հատկանիշներ, որոնք իմանալու համար անհրաժեշտ է տարիներ ապրել միասին: Ճամբարային խումբը գնաց լողալու: Ինձ իմ նոր ընկրուհին` Տաթևն, օգնում էր լողալ սովորել: Ամեն երեկո հետաքրքիր զրույցների շուրջ էինք հավաքվում, մշակութային, ուսումնական ուղղվածությունների, այլևայլ թեմաների մասին խոսելու: Սևանի գեղեցիկ ափին առավոտները սկսվում էին մարմնամարզությամբ: Ճամբարային առօրյայում մենք զբաղվեցինք նաև լուսանկարչությամբ, հետաքրքիր խաղերով, ունեցանք քննարկումներ, երաժշտական դասեր ընկեր Նելիի հետ:

Ինձ շատ դուր եկավ այդ վայրը`լճափը, անտառը, Սևանն` իր յուրովի գեղեցկությամբ: Ես շատ ուրախ եմ, որ իմ այդ 3 օրերը անցկացրի նոր և հիանալի շրջապատում: Այս ճամփորդությունն ինձ տվեց այն, ինչ սպասում էի և դեռ ավելին: Այս օրերից ունեմ հիանալի հիշողություններ: Մեծ հաճույքով նորից կմասնակցեմ այսպիսի ուրախ, ճանաչողական, ուսուցողական ճամբարներին:

«Ժայռն» իմ աչքերում

 

Մուտքի ճամբար

Հուլիսի երկուսին Մխիթար Սեբաստացի կրթահամալիրում հավաքվել էինք մուտքի ճամբարի համար: Մասնակցում էին ուսուցիչներ, աշակերտներ, նորեկներ, ովքեր մեզ օգնեցին բացել բլոգներ: Նաեւ հանդիպեցինք դպրոցի տնօրեն՝ պարոն Բլեյանի հետ, ում հետ հետաքրքիր զրույց ունեցանք: Քանի որ մենք ընտրել էինք թարգմանչական բաժինը խաղացինք խաղ, որի ժամանակ փորձում էինք գտնել տարբեր լեզուների միջեւ նմանություններ: Խաղի ընթացքում ավելի մոտիկից ծանոթացանք մեր հասակակիցների հետ: Այնուհետեւ պարեցինք եւ երգեցինք ժողովրդական պարեր եւ երգեր: Վերջում մենք ուսուցիչներին տվեցինք այն հարցերը, որոնք մեզ հետաքրքրում էին եւ ստացանք սպառիչ պատասխաններ:

Ես շատ լավ օր ունեցա, որի ընթացքում ձեռք բերեցի նոր ընկերներ, ծանոթացա ուսուցիչների հետ: Ինձ շատ դուր եկավ դպրոցի մթնոլորտը, որտեղ բոլորը ուրախ էին, աշխույժ, կարեկցող եւ միմյանց հանդեպ հարգանքով: