Լեռնա Գարագյութուք. Քերթուածքներ

Կարծում եմ Լեռնա Գարագյութուքին իր բանաստեղծություններում փորձել է ներկայացնել մարդուն՝ կենդանիների և բնության երևույթերի միջոցով:Ինձ համար դժվար էր հասկանալ բանաստեղծությունները, թե ինչ է փոխանցում հեղինակը: Բայց ընթերցելով մի քանի անգամ հասկացա և ամենաշատը հավանեցի «Դագաղներու մէջ ձիթենիներ», «Ճանճ– ճենճ–ճենճոտած» բանաստեղծությունները:
«Դագաղներու մէջ ձիթենիներ» բանաստեղծությունում նշվում է, որ ձիթենիները քիստոնյայի ծառեր են: Այդ ծառերը կտրում, նետում են աղբը և հետո դրանցից պատրաստվում են դագաղն էր: Կարծում եմ, որ ծառերը քրիստոնյա ընտանիքներն ու իրենց աշխատանքն է: Ներկայացվում է նրանց տառապանքը, թե ինչպես են չարչարել իրենց:
«Ճանճ– ճենճ–ճենճոտած» բանաստեղծությունը կարդալիս հիչշեցի Չարլզ Բուկովսկու «Ամբոխի հանճարը» բանաստեղծության հետևյալ տողերը՝

…զգուշացեք միջակ տղամարդուց, հասարակ կնոջից
զգուշացեք նրանց սիրուց
նրանց սերը միջակ է և միջակություն է փնտրում…

Իմ կարծիքով ճանճերը հենց այդ միջակ և հասրակ մարդիկ են: Բանաստեղծության վերջում ասվում է, որ գիշերը ճանճերը թառում են մարդկանց վրա և մարդիկ նույնպես ճենճոտում են: Իմ կարծիքով, քանի որ գիշեր էր և մարդիկ քնած էին , նրանք անգիտակից էին և չէին նկատում, թե ինչ է կատարվում իրենց հետ: Այսինքն, երբ մարդու մտածողությունը, գիտակցությունը, միտքը տեղում չէ, նա կարող է ենթարկվել այդ շերտի ազդեցությանը:

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s