Աղասի Այվազյան | Փառահամար

Պատմվածքում հեղինակը կրկեսը ներկայացնում է որպես մի շինություն, որտեղ հավաքվում են մարդիկ, դուրս է գալիս ձեռնածուն, ցույց տալիս ֆոկուսը և նրանք պետք է ծափահարեն: Դա պայմանբավորվածություն է, եթե չլիներ այն, հնարավոր է չլիներ այս ամենը:
Այս պատմվածքում ֆոկուսից բոլորից շատ ոգևորվում, հրճվում էր հենց ինքը՝ ձեռնածուն: Իմ կարծիքոր ձեռնածուն կենսուրախ անձնավորություն էր, ով տեսնում էր այն ինչ ուրիշները չէին տեսնում: Իր ֆոկուսի ընթացքում նա հանկարծ քարանում ու մտածում է, թե որտեղից է հայտնվել նապաստակը և հասկանում է, որ այն հենց ֆոկուս է: Հետո նայում է իր ձեռքին, հասկանում, որ այդ զարմանալի ձեռքը կա աշխարհում, որ ինքը ծնվել է: Հետո հիշում է, թե ինչպես է անմեղ ընկել բանտ, բայց նա ուրախ էր, քանի որ այնտեղ էր սովորել ֆոկուսներ անել: Նա զգում է, որ ինքը սիրում է ամեն ինչ և իր սերը կարող է առարկա դառնալ: Նա մտքում ասում է «Ֆո՛ւհ»՝ և կրկեսի կենտրոնում կարծես հատակից դուրս է պրծնում մի սպիտակ ձի: Նա ստեղծում էր նոր ձիեր, որոնք կարծես լինեին իր մեջի ջերմությունն ու սերը: Բայց մարդիկ ձանձրացան, նրանք արդեն շատ ձիեր էին տեսել, որոշները նաև դուրս եկան կրկեսից: Մարդիկ չէին տեսնում այդ հրաշքը, նրանց ֆոկուս էր պետք: Մարդկան միշտ նոր բան է պետք, մի նոր ֆոկուս, որը կզարմացնի իրենց:Մարդիկ չեն տեսնում հրաշքները իրենց կյանքում: Իսկ երջանիկ են այ մարդիկ, ովքեր գտնում են հրաշքը, չեն սպասում ֆոկուսի:

Լեռնա Գարագյութուք. Քերթուածքներ

Կարծում եմ Լեռնա Գարագյութուքին իր բանաստեղծություններում փորձել է ներկայացնել մարդուն՝ կենդանիների և բնության երևույթերի միջոցով:Ինձ համար դժվար էր հասկանալ բանաստեղծությունները, թե ինչ է փոխանցում հեղինակը: Բայց ընթերցելով մի քանի անգամ հասկացա և ամենաշատը հավանեցի «Դագաղներու մէջ ձիթենիներ», «Ճանճ– ճենճ–ճենճոտած» բանաստեղծությունները:
«Դագաղներու մէջ ձիթենիներ» բանաստեղծությունում նշվում է, որ ձիթենիները քիստոնյայի ծառեր են: Այդ ծառերը կտրում, նետում են աղբը և հետո դրանցից պատրաստվում են դագաղն էր: Կարծում եմ, որ ծառերը քրիստոնյա ընտանիքներն ու իրենց աշխատանքն է: Ներկայացվում է նրանց տառապանքը, թե ինչպես են չարչարել իրենց:
«Ճանճ– ճենճ–ճենճոտած» բանաստեղծությունը կարդալիս հիչշեցի Չարլզ Բուկովսկու «Ամբոխի հանճարը» բանաստեղծության հետևյալ տողերը՝

…զգուշացեք միջակ տղամարդուց, հասարակ կնոջից
զգուշացեք նրանց սիրուց
նրանց սերը միջակ է և միջակություն է փնտրում…

Իմ կարծիքով ճանճերը հենց այդ միջակ և հասրակ մարդիկ են: Բանաստեղծության վերջում ասվում է, որ գիշերը ճանճերը թառում են մարդկանց վրա և մարդիկ նույնպես ճենճոտում են: Իմ կարծիքով, քանի որ գիշեր էր և մարդիկ քնած էին , նրանք անգիտակից էին և չէին նկատում, թե ինչ է կատարվում իրենց հետ: Այսինքն, երբ մարդու մտածողությունը, գիտակցությունը, միտքը տեղում չէ, նա կարող է ենթարկվել այդ շերտի ազդեցությանը:

Զոհրե Շա՛աբանի. «Ով Հիսուս, որտե՞ղ ես» վերլուծություն

Մարդկային հարաբերություններ, նախանձ, շահ, թե ինչի է ընդունակ ատելությամբ լցված մարդը: Ինչպես են մարդիկ փորձում իրենց խնդիրների պատճառները գտել ուրիշների մեջ: Այսպես էին զարգանում իրադարձությունները:
Ինձ դուր եկավ պատմվածքը: Հեշտ ընթեռնելի էր և հետաքրքիր, քանի որ չէի պատկերացնում, թե ինչ կլինի վերջում:
Փարվիզը առանց երկմտելու և իր ավագ սաների փորձառությունը հաշվի առնելու, գլխավեր դերի համար ընտրել էր Էլահեին: Իրական կյանքում էլ բոլորը նախանձում էին նրան և Փարվիզը վստահ էր, որ այդպես ներկայացումը կլիներ բնական և համբավ կբերեր իրեն, որի շնորիհիվ էլ կկարողանար գրավել Էլահեի սիրտը: Երբ կարդացի, որ արհեստական քարերը ունեին շատ բնական տեսք, պատկերացրի, թե ինչ կարող է տեղի ունենալ: Իսկ երբ Փարվիզը հիանում էր, թե ինչ բնական է խաղում իր դերը Էլահեն և հետո նկատեց, որ քարերն իրական են, մի հարց ծագեց մտքումս, թե ինչու՞ Էլահեն չդադարեցրեց ներկայացումը:

Home Reading.  The Necklace by  Guy de Maupassant

The Necklace by  Guy de  Maupassant

We had a discussion about story. It went very well, we all managed to express our opinion. We learned a lot of new words from this story. But I didn’t really like it, because it was simple. As you read the story, it was clear how it would go on and how it would end. But it’s a very instructive story.

Answer the questions
1. What was this  story  about?
This story was about Mathilde who was born into a family of clerks. She had no dowry, no expectations, no way of being known, understood, loved, married by any rich and distinguished man. And she suffered ceaselessly, feeling herself born to enjoy all delicacies and all luxuries. Continue reading “Home Reading.  The Necklace by  Guy de Maupassant”